معنای آیه
«واي بر كافران از عذاب شديد رستاخيز»
در اين آيه مي فرمايد: «كافران كساني هستند، كه:
اوّلاً، زندگي دنيا و اميال و شهواتشان را بر زندگي اخروي، كه اصلاً با زندگي اين دنيا قابل قياس نيست، ترجيح مي دهند؛ از اين رو، ايمان و شرف و آزادگی خود را فداى منافع پست و شهوات و هوس های خود می کنند.
ثانياً، سعي دارند ديگران را با كشاندن به گناه و فساد و فحشاء از راه خدا بازدارند؛
و ثالثاً راه خدا را وارونه جلوه دهند؛ لذا اين افراد با داشتن اين اعمال و صفات زشت در گمراهي بسيار دوري هستند، كه بازگشتشان به راه حقّ به اين آساني امكان پذير نيست.
بنا بر «يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَی الآخِرَةِ وَ يَصُدُّونَ عن سَبيل الله: دنياگرايى كفّار که با تمام وجود علاقه مند به دنيا هستند، سبب اِعراض آنها از آخرت و آن گاه انکار، و انکار آخرت هم زمينه كفر به توحيد و نبوت و مبارزه با دين الاهی است.
و این هم خود نشان می دهد، که سرچشمه گمراهى ها عملكرد خود انسان است و انسان اختيار دارد و مى تواند راهى را بر راه ديگر ترجيح دهد و انتخاب كند.
كاميابى از دنيا جايز است، امّا ترجيح دنيا بر آخرت خطرناك و مانع عبادت، انفاق، جهاد، كسب حلال و انجام تكاليف شرعى است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر