سوره ابراهیم - آیه 2 - جزء 13
اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ
معنای آیه
خدایی که آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آنِ اوست، و وای بر کافران از عذابی سخت.
تفسیر قرآن
بعد از اين كه فرمود: «خدا مي خواهد با نزول قرآن كريم انسان ها را از ظلمت ها به نور خارج كند»
مي فرمايد: «خدايي كه آنچه در آسمان ها و زمين است از آن اوست و واي بر كافران از عذاب شديد رستاخيز.»
به حكم اين آيات، خدای تعالیٰ از هر چيزی بی نياز است؛ ولی چون حکيم است كارهايش هم عبث و بيهوده نيست؛ و چگونه بيهوده باشد و حال آنكه كلام مجيدش او را به حكيم بودن توصيف نموده و از عبث منزهش داشته و فرموده: «اَ فَحَسِبْتُمْ اَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً: آيا پنداشتهايد، كه ما شما را بيهوده خلق كرده ايم؟» (سوره مؤمنون، آيه 115)
پس خدا هم درخلق كردن انسان ها غرض داشته و هم در امر و نهيش، ولی اغراض خدا مانند اغراض ما از باب استكمال نيست؛ بلکه حكمت و غرض خدای تعالیٰ در كارهايش عايد خلقش می شود نه عايد خودش.
من نکردم خلق تا سودی کنم
بلکه تا بر بندگان جودی کنم
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر