سوره رعد - آیه 14 - جزء 13
لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ ۖ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ ۚ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ
معنای آیه
دعوت حق برای اوست. و کسانی که [مشرکان] جز او میخوانند، هیچ جوابی به آنان نمیدهند، مگر مانند کسی که دو دستش را به سوی آب بگشاید تا [آب] به دهانش برسد، در حالی که [آب] به [دهان] او نخواهد رسید، و دعای کافران جز بر هدر نباشد.
تفسیر قرآن
بعد از بيان قدرت و علم خدا، در اين آيه تذكّر می دهد، كه استجابت دعا هم خاصّ اوست؛ ولي بت هايي كه مشركين به جاي خدا مي خوانند، هيچ پاسخي به آن ها نمي دهند و هيچ گرفتاري از آن ها برطرف نمي كنند؛
مگر مانند كسي كه دو دستش را به سوي آب باز كرده، كه آب به دهانش رسد، امّا نمي رسد؛ و دعوت كافران جز در گمراهي نيست.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر