سوره رعد - آیه 12 - جزء 13
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ
معنای آیه
اوست کسی که برق را برای بیم و امید به شما مینمایاند، و ابرهای گرانبار را پدیدار میکند.
تفسیر قرآن
آن گاه به بيان گوشه هايي از آيات توحيد مي پردازد و در اين آيه مي فرمايد: «خدا كسي است كه برق را، كه مايه ی بيم و اميدتان است ايجاد مي كند».
برق مايه ی بيم است، چون ممكن است با اصابتش به انسان براي او خطر آفرين باشد؛ و مايه ی اميد است، چون سبب ريزش باران و آن گاه پيدايش چشمه ها و رودها براي استفاده انسان و حيوان و سرسبزي درختان و دشت و دمن مي گردد.
و اين خداست، كه اين ابرهاي سنگين بار ايجاد مي كند، كه ميلياردها تن آب را از روي درياها با خود حمل كرده و بر روي خشكي ها و تا قلّه ی كوه ها برده و با ريختن آن ها بر زمين همه جا را سبز و خرّم و آباد مي كنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر