معنای آیه
بعد از اين كه فرمود: «خدا از همه چيز آگاهي دارد» در اين آيه به عنوان نتيجه آن مي فرمايد: «پس براي او يكسان است، كه مردم در خفا سخن گويند يا در آشكار؛ در شب آهسته گام بردارند يا در روز روشن به دنبال كار خود باشند.»
امام صادق (ع) در پاسخ كسى كه پرسيد: برنامه زندگانى شما چيست؟ امورى برشمرد، از جمله فرمود: «عَلِمتُ اَنَّ اللهَ مُطَّلِعٌ عَلَىَّ فَاستَحيَيتُ: دانستم خدا از تمام كارهاى من آگاه و با خبر است و لذا از نافرمانى او حيا و شرم کردم.» (تفسير نمونه)
مى گويند پدر و فرزندى وارد باغى شدند، پدر به قصد چيدن ميوه بدون اجازه صاحب باغ بالاى درختى رفت، فرزندش كه نوجوان با معرفتى بود صدا زد پدر پائين بيا.
پدر متوحّش شد، فوراً پائين آمد و پرسيد: نفهميدم چه كسى بود كه مرا مى ديد؟ گفت: كسى از بالاى سرت. نگاه به بالا كرد چيزى نديد.
پسر گفت: منظورم خداست، كه مافوق و محيط بر همه ماست، چگونه ممكن است از نگاه كردن انسانى وحشت داشته باشى؛ امّا از اين كه خدا تو را در هر حال مى بيند، وحشت نمى كنى؟ اين چه ايمانى است؟!
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر