معنای آیه
آن گاه براي بيان علم خدا به همه چيز مي فرمايد: خدا مي داند هر ماده اي چه باري و با چه خصوصيّاتي در رحم دارد و رحم ها چه مي كاهند يا مي افزايند. و هر چيزي نزد او به اندازه است و از روي حساب و كتاب و نظم و ترتيب است.
بعضی گفته اند: اين آيه اشاره به صورت های سه گانه حمل دارد، كه گاهی در موعد مقرّر متولّد می شود و گاهی قبل از موقع و گاهی بعد از موعد مقرّر. خداوند همه ی اين ها را می داند و از تاريخ تولّد جنين و لحظه آن بی كم و كاست آگاه است.
و بعضی گفته اند: «ما تَحمِلُ كُلُّ اُنثیٰ» جنين در رحم است، «ماتَغيضُ الاَرحامُ» خونی است، كه در رحم مى ريزد و آن را به مصرف غذای جنين می رساند، «ماتَزدادُ» خون حيض يا نفاسی است كه از رحم خارج می شود.
به نقل از امام باقر (ع) غيض حملى است كه كمتر از 9 ماه متولّد شود و ماتزداد هر چيزى است كه از 9 ماه افزون شود. هر زمان زن، خون خالص در حال حمل ببيند به تعداد ايّام آن، بر دوران حملش افزوده شود». (تفسير الميزان به نقل از کافی)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر