سوره یوسف - آیه 110 - جزء 13
حَتَّىٰ إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَاءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ
معنای آیه
تا هنگامی که فرستادگان [ما] نومید شدند و [مردم] پنداشتند که به آنان واقعاً دروغ گفته شده، یاریِ ما به آنان رسید. پس کسانی را که میخواستیم، نجات یافتند، و[لی] عذاب ما از گروه مجرمان برگشت ندارد.
تفسیر قرآن
خدای تعالیٰ بعد از بيان عاقبت شوم عدم تسليم در برابر دين حقّ، پيامبر اکرم (ص) را در برابر مخالفت مشرکان با دعوتش دلداری می دهد و مي فرمايد: پيامبران الاهي همواره مردم را به ايمان به خدا و دين حقّ دعوت مي كردند و چون از ايمان آوردن اكثر مردم مأيوس مي شدند و مشركين هم مي پنداشتند، كه پيامبران به آن ها دروغ گفته اند، وگرنه تا كنون عذابي به خاطر ايمان نياوردنشان بر آن ها نازل مي شد، در اين هنگام ياري ما به سراغ پيامبرانمان مي آمد و هركه را مي خواستيم نجات مي يافت؛ ولي عذاب ما از گنهكاران برگردانده نمي شود.
در حديثي آمده: مأمون از امام رضا (ع) پرسيد: «يابن رسول الله، مگر شما نمي گوييد انبيا معصوم اند؟ پس معناي آيه : «حَتّيٰ اِذَا استَيئَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنّوا اَنَّهُم قَد كُذِبوا جاءَهُم نَصرُنا» چيست؟»
امام رضا (ع) فرمود: خداوند مي فرمايد: «تا آن كه رسولان از قوم خود مأيوس شدند و قوم ايشان گمان كردند، كه رسولان الاهي به آن ها دروغ خبر داده اند، در اين موقع بود، كه ياري ما به سراغ پيامبرانمان مي آمد». (الميزان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر