تفسیر قرآن

سپس مى ‏افزايد: اينها در واقع هيچ بهانه ‏اى براى عدم پذيرش دعوت تو ندارند؛ زيرا علاوه بر نشانه ‏هاى حق بودن آن، تو هم در برابر اين ابلاغ رسالتت مزدي از آن ها طلب نمي كني، تا به خاطر ضرر مالي به اسلام و قرآن ايمان نياوردند؛ اين قرآن جز پندي براي جهانيان نيست.

اگر در آيه 23 شورىٰ مزد رسالت پيامبر (ص) را مودّت نزديکانش‏ مى ‏داند: «قُل لااَسألُکُم عَلَيهِ اجراً اِلَّا المَوَدَّةَ فی القُربیٰ» براى آن است كه پيروى و تبعيّت اهل بيت (ع)، براى خود مردم سودمند است نه پيامبر؛ زيرا در جاى ديگر مى‏ خوانيم: «قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ: هرچه مزد از شما خواستم برای خود شماست.» (سبأ 47)

قرآن ذكر است؛ زيرا:

يادآور آيات، نعمت ها و صفات الاهى است،

يادآور گذشته و آينده انسان است،

يادآور عوامل سقوط و عزّت جوامع است،

يادآور صحنه ‏هاى قيامت است،

يادآور عظمت هستى است

و يادآور تاريخ و زندگى افراد تاريخ ‏ساز است؛

بنابراين، معارف قرآن و احكام آن را بايد فرا گرفت و همواره به خاطر داشت؛ زيرا «ذِكْرٌ» به معرفتى گفته شود، كه در ذهن حاضر باشد و از آن غفلت نشود. (تفسير نور)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر