سوره یوسف - آیه 53 - جزء 13
وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي ۚ إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي ۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ
معنای آیه
و من نفس خود را تبرئه نمیکنم، چرا که نفس قطعاً به بدی امر میکند، مگر کسی را که خدا رحم کند، زیرا پروردگار من آمرزنده مهربان است.
تفسیر قرآن
از آنجا كه كلام يوسف كه گفت: «من در غيابش به او خيانت نكردم» بويي از استقلال مي آمد، يعنى اين من بودم، كه دامن به چنين خيانتی نيالودم فوراً بر سخنش افزود: «من خودم را تبرئه نمي كنم؛ چون نفس امّاره همواره به بدي امر مي كند؛ مگر آن كه پروردگارم رحم كند».
يعني آنچه من كردم همه از حول و قوّه الاهي بود؛ و من از درگاه او آمرزش مي طلبم كه او آمرزنده و مهربان است.
از نظر قرآن مجيد نفس سه حالت دارد:
1 ـ نفس امّاره كه انسان را به سوى زشتىها سوق مى دهد و اگر با عقل و ايمان مهار نشود، انسان يك باره سقوط مى كند.
2 ـ نفس لوّامه، حالتى است كه انسان خلافكار خود را ملامت و سرزنش مى كند و اقدام به توبه و عذرخواهى مى كند.
3 ـ نفس مطمئنّه، حالتى است كه تنها انبيا و اوليا و تربيت شدگان واقعى آنان دارند و در هر وسوسه و حادثه اى، پيروزمندانه بيرون مى آيند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر