سوره یوسف - آیه 15 - جزء 12
فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَأَجْمَعُوا أَن يَجْعَلُوهُ فِي غَيَابَتِ الْجُبِّ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
معنای آیه
پس وقتی او را بردند و همداستان شدند تا او را در نهانخانه چاه بگذارند [چنین کردند]. و به او وحی کردیم که قطعاً آنان را از این کارشان -در حالی که نمیدانند- با خبر خواهی کرد.
تفسیر قرآن
چون برادران يوسف، او را به صحرا بردند و بر آن شدند او را در نهانگاه چاه قرار دهند و چنين کردند، ما به او الهام كرديم: غم مخور، روزي آن ها را از اين كارشان خبر خواهي داد، بدون اين كه تو را بشناسند.
گفته اند: چون خواستند يوسف را در چاه افكنند، خنديد. گفتند: چرا مي خندي؟
گفت: وقتي پيش خود فكر كردم، با داشتن اين همه برادران قوي كسي نمي تواند به من آسيبي رساند؛ حال مي بينم خود شما خصم من شده ايد؛ فهميدم خدا اين قضيّه را براي من پيش آورد، كه غير از خدا بر كسي تكيه نكنم. (تفسير نمونه)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر