معنای آیه
خداي تعاليٰ در اين آيه مي فرمايد: ما آيات اين سوره را كه به تو وحي مي كنيم، داستان يوسف می باشد، كه بهترين قصّه ها «اَحسَنَ القَصَص» است؛ داستانی كه قبلاً از آن آگاه نبودي.
اين آيه بيان می دارد، که آموزگار رسول اکرم (ص) خدای تعالیٰ است و او در نزد هيچ استادی و در هيچ مدرسه ای درس نياموخته است.
خداي تعاليٰ در داستان هاي زيادي، كه در قرآن كريمش آورده، مي خواهد زندگي انبيا و اوليا به دست دهد، تا مردم از آن ها سرمشق گيرند؛ و نيز بيان كند افراد و اقوامي كه با دين الاهي و رسولانش درافتادند، چگونه در همين دنيا به عذاب الاهي گرفتار شدند و عذاب بزرگ تر هم در آخرت در انتظار آن هاست.
اميرمؤمنان (ع) به امام حسن (ع) می فرمايد: پسرم، درست است، که من به اندازه ی پيشينيان عمر نکرده ام؛ امّا در کردار آن ها نظر افکندم و در اخبارشان انديشيدم و در آثارشان سير کردم، تا آنجا که گويی يکی از آنان شده ام؛ بلکه با مطالعه ی تاريخ آنان، گويا از اوّل تا پايان عمرشان با آنان بوده ام. (نهج البلاغه، نامه 31)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر