سوره هود - آیه 116 - جزء 12
فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ
معنای آیه
پس چرا از نسلهای پیش از شما خردمندانی نبودند که [مردم را] از فساد در زمین باز دارند؟ جز اندکی از کسانی که از میان آنان نجاتشان دادیم. و کسانی که ستم کردند به دنبال ناز و نعمتی که در آن بودند رفتند، و آنان بزهکار بودند.
تفسیر قرآن
خدای تعالیٰ بعد از نقل داستان برخی از پيامبران و فرجام بد امّت هايشان، در اين آيه به دو عامل اصلی سقوط و هلاکتشان اشاره می کند و مي فرمايد: «چرا در ميان نسل هاي پيشين، جز اندكي از آنان كه نجاتشان داديم؛ خردمنداني نبودند، كه مردم را از فساد در زمين نهي نمايند، تا كيفر نشوند؟
اكثريّت آن ها پيرو ستمكاراني بودند، كه به دنبال خوشگذراني و گناه بودند، به نحوی که برده و بنده شهوت شده و در آن مورد طغيان کرده بودند و گناه و ستمگری سيره شوم عملی آنان شده بود».
يعني خردمندان بايد مردم را به خوبي ها هدايت و از مفاسد نهي کنند، تا آن جامعه از تباهي و انحراف مصون بماند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر