سوره هود - آیه 105 - جزء 12
يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ
معنای آیه
روزی [است] که چون فرا رسد هیچ کس جز به اذن وی سخن نگوید. آنگاه بعضی از آنان تیرهبختند و [برخی] نیکبخت.
تفسیر قرآن
بعد از اشاره اى به مسئله قيامت و اجتماع همه مردم در آن دادگاه بزرگ با اشاره به گوشه اى از سرنوشت مردم را در آن روز مي فرمايد: «در آن روز هيچ كس جز به اذن خداوند سخن نمي گويد و در آن روز گروهي بدبخت اند و گروهي خوش بخت ».
از آنجا كه مشركين و منافقين در دنيا به دروغ عادت كرده بودند، در قيامت هم كه روز ظهور ملكات و عادات نفسانى است، دروغ هاى دنيايى خود را تكرار مى كنند.
چنان که گفته اند: چون چوپان دروغگو مرد و نکیر و منکر از او پرسیدند: تو کی هستی؟ گفت: من دهقان فداکارم.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر