سوره هود - آیه 94 - جزء 12
وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ
معنای آیه
و چون فرمان ما آمد، شعیب و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمتی از جانب خویش نجات دادیم، و کسانی را که ستم کرده بودند، فریاد [مرگبار] فرو گرفت، و در خانههایشان از پا درآمدند.
تفسیر قرآن
پيامبران برای هدایت مردم نخست به آگاه سازى و اندرز آنها می پرداختند، و چون اندرز براى گروهى سود نمى داد، آنها را به عذاب الاهی بیم می دادند. و هرگاه انذاز هم سودى نمى داد مرحله مجازات و تصفیه فرا مى رسيد و اين خارهاى سر راه بشریّت را از ميان بر مى داشت. در مورد قوم شعيب نيز سرانجام مرحله نهايى فرا رسيد، چنان كه قرآن گويد:
وقتي كه قوم شعيب به سخنان حكيمانه ی او گوش نكردند و به بت پرستي و كم فروشي و تقلّب و... ادامه دادند، او و كساني را كه به او ايمان آورده بودند با رحمت خود نجات داديم، آن گاه صيحه آسماني آن ستمگران را فرو گرفت و در خانه هاشان به رو در افتاده مردند.
شعيب (ع) بعد از دعوت مردمش به توحيد، آنها را به عدالت در امور مالى دعوت كرد و اين خود نشان مى دهد پيامبران فقط مأمور اصلاح اخلاق جامعه نبوده اند، بلكه مأمور اصلاح وضع اقتصادى آن ها نيز بوده اند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر