معنای آیه
بعد از ذكر قوم لوط، به بيان سرگذشت قوم شعيب (ع) که در مدين (معان امروزی) در مشرق «خليج عقبه» می زيستند. مردم مدین از فرزندان حضرت اسماعيل (ع) بوده و با كشورهاى مصر و لبنان و فلسطين تجارت داشتند.
این آیه می فرماید: «و به سوي اهل مدين برادرشان شعيب را فرستاديم و او به آن ها گفت: اي قوم من، خدا را بپرستيد، كه جز او خدايي نداريد و از پيمانه و وزن اشياء كم نكنيد، من شما را در رفاه مي بينم؛ از اين رو، احتياجي نداريد، كه از طريق تقلّب و كم فروشي به كسب درآمد بپردازيد؛ من خيرخواه شما هستم و به کار بستن اين اندرز سبب بركت براى شما خواهد بود، من بر شما از عذاب روزي فراگير بيمناكم.
حضرت شعيب (ع) معاصر موسي (ع) بوده و يكي از دو دخترش را در قبال هشت سال چوپاني به عقد او درآورد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر