تفسیر قرآن

آن گاه به سرگذشت قوم ثمود مي پردازد و می فرماید: و نزد قوم ثمود همشهری شان صالح را فرستادیم. او گفت: ای قوم من، خدا را بپرستید، که جز او شما را معبودی نیست. همو که از زمین پدید آوردتان و در آن شما را به آبادانی وادشت. حال از او آمرزش بخواهید و سپس به درگاه او توبه کنید، که تا کنون غیر او را پرستیده اید. پروردگار من نزدیک است و اجابت کننده دعاها و درخواست های بندگان.

قوم ثمود در سرزمين «وادي القريٰ» در ميان مدينه و شام زندگي مي كردند. ثموديان زمين هاى آباد و سرسبز و باغ هايى پر نعمت داشتند و بناهاى محكم می ساختند. ثموديان عمرهاى طولانى و اندام هايى نيرومند داشتند و پيامبرشان صالح بود». (تفسیر برهان)

از آنجا که مشرکين می گفتند: خدای تعالیٰ بلند مرتبه ‏تر از آن است كه عبادت يا درخواست انسان به درگاهش برسد، بايد مخلوقاتی را كه شرافتی دارند و خدای تعالیٰ تدبير نظام جاری را به آن ها سپرده بپرستد و نزد آن ها تضرّع و زاری كند، تا آن ها از ما راضی گشته، خيرات را بر ما نازل كنند و بر ما خشم نگيرند.

جناب صالح با اين بيانش اين پندار غلط وساطت بت ها بين انسان و خدا را تخطئه كرد. چون وقتی خدای تعالیٰ ما را ايجاد كرده و آبادی زمين را به ما سپرده؛ پس بين او و ما نزديك ترين رابطه هست و ديگر نيازی به وساطت بت يا چيز ديگری نيست.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان