سوره هود

سوره هود - آیه 46 - جزء 12


قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ۖ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ ۖ فَلَا تَسْأَلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۖ إِنِّي أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ ‎



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره هود 46
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره هود 46
محمود خلیل الحصری سوره هود 46
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 227 1
محمد صدیق منشاوی 227 2

معنای آیه

فرمود: «ای نوح، او در حقیقت از کسان تو نیست، او [دارای‌] کرداری ناشایسته است. پس چیزی را که بدان علم نداری از من مخواه. من به تو اندرز می‌دهم که مبادا از نادانان باشی.»


تفسیر قرآن


خدا در پاسخ نوح (ع) به او فرمود: اي نوح، او از اهل تو نيست. او وجودي ناصالح است؛ پس چيزي كه بدان علم نداري، از من درخواست مكن. من به تو موعظه مي ‏كنم، كه از جاهلان نباشي.

امام رضا (ع) به كسي كه گفت: گويند: «اِنَّهُ عَمَلٌ غَيرُصالِحٍ» يعني او فرزند حقيقي نوح نبوده، فرمود: او به راستي فرزند نوح بود، امّا چون نافرماني خدا كرد، خدا فرزندي او را نفي كرد؛ كساني هم که اطاعت خدا نكنند، از ما نيستند. (تفسیر صافي)

پيوندهاى نسبی و دوستى در مكتب هاى آسمانى تحت الشّعاع پيوندهاى معنوى اند. چنان كه سلمان فارسي که نه از بنی هاشم بود نه از قریش و نه حتّیٰ عرب؛ ولي پیامبر اکرم (ص) در مورد او فرمود: «اَلسَلمانُ مِنّا اَهلُ البَيتِ: سلمان از اهل بيت ماست. (تفسرابوالفتوح، ذيل آيه 36 ابراهيم)؛ ولى فرزند واقعى نوح پيامبر (ع) بر اثر گسستن پيوند مكتبيش با پدر، با خطاب «إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ‏» از پدرش بریده می شود.

بنا بر «فَلاتَساَلنِ مالَيسَ بِکَ عِلمٌ»: کسی جز خدا علم غيب نمی داند و تنها خدا ديگران را بدان آگاه می کند؛ از اين رو، تحصيل آن واجب نيست؛ برخلاف علم به آنچه واجب عينی يا کفايی است، که علم به آن واجب و جهل به آن سبب عذاب است.

و در حديث است: رسول اكرم (ص) فرموده: «مَن غَشَّ مُسلِماً فَلَيسَ مِنّا:‌ كسي كه با برادر مؤمنش تقلّب كند، از ما نيست». (سفنية البحار 2/318)

پيامبر اکرم (ص) فرمود: «مَن سَمِعَ رَجُلاً يُنادى يا لَلمُسلِمين، فَلَم يَجِبهُ فَلَيسَ بِمُسلم‏: هر كه صداى کسی را بشنود كه فرياد مى ‏زند اى مسلمانان به دادم برسيد و پاسخش را اجابت نکند، مسلمان نيست. (كافى 2/ 164)

و پيامبر اکرم (ص) مى‏ فرمايد: «اَلا وَ مَن اَكرَمَهُ النّاسُ اتِّقاءُ شَرِّهِ فَلَيسَ مِنِّى‏: كسى كه مردم او را به خاطر اجتناب از شرش گرامى دارند از من نيست». (تفسير نمونه)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر