معنای آیه
آن گاه حضرت نوح (ع) به آن ها فرمود: اگر من بخواهم شما را اندرز دهم و خدا بخواهد به خاطر گناهان و فسق و فجورهاتان شما را گمراه كند، پند و اندرزهاي من در شما اثري نخواهد كرد و برايتان فايده اي نخواهد داشت و شما را به راه نخواهند آورد؛ چون او پروردگار شماست و به سوي او باز مي گرديد.
نسبت دادن گمراهی به خدا، از باب كيفر گناه و فساد گمراهان است، نه آن كه خدا از ابتدا و بدون مقدّمه كسى را گمراه كند. «وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ» (بقره، 26)
اغوای الاهی به معنی رهاکردن بنده عصيانگر و در نتيجه محروميّت از رحمت اوست که نتيجه بداختياری وگزيدن کجراهه به جای راه راست است.
لجاجت و اصرار بر گناهان و دشمنى مداوم با رهبران راستين، چنان پرده ی ضخيمى بر فكر انسان مى افكند، كه توانايى ديد حق را نداشته باشد. و چون اين حالت، از آثار اعمال خود انسان است به هيچ وجه دليل بر جبر نيست، بلكه عين اختيار است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر