تفسیر قرآن

و بالاخره حضرت نوح (ع) به قومش فرمود: و من نمي گويم گنجينه نعمت های الاهي نزد من است، كه هرچه بخواهم در اختيار کسانی که به ايمان آورند قرار می دهم؛ و نيز برخلاف پندار شما از غيب آگاهی ندارم؛ و نيز برخلاف اين که شما می پنداريد پيامبر بايد فرشته ای باشد، من نمي گويم فرشته ام.

آن گاه دوباره در حمايت از مؤمنان افزود: «و من نمی گويم: خدا به مؤمنانی که در چشم شما حقيرند، پاداشی نخواهد داد؛ خدا از دلشان آگاه تر است؛ ولي چون اظهار ايمان مي كنند، من وظيفه دارم آن ها را بپذيرم‌ و اگر غير از اين انجام دهم،‌ ستمگر خواهم بود.»

علم غيب، به طور مطلق و نسبت به هر چيز مخصوص خداست، «وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لايَعْلَمُها إِلَّا هُوَ» (انعام، 59)

امّا خدا گاهى براى اوليائش دريچه ‏هايى از غيب بازمى ‏کند: «تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ» (هود 49)،

لذا پيامبران از علم غيب برخوردارند: «عالِمُ الْغَيْبِ فَلايُظْهِرُ عَلىٰ‏ غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضىٰ‏ مِنْ رَسُولٍ» (جن 26).

با آن كه مرگ و حيات به دست خداست: «وَاللهُ يُحيي وَ يُميتُ» (آل عمران 156)،

عيسى (ع) نيز با اذن او مردگان را زنده مى‏ كند، «اُحْيِ الْمَوْتى‏ٰ بِإِذْنِ اللهِ» (آل عمران، 49)

با آن كه خدا جان ‏ها را مى‏ گيرد، «اَللهُ يَتَوَفَّى الأَنْفُسَ» زمر، 42)،

فرشتگان نيز با اذن او جان مردم را مى ‏گيرند، «يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ» (سجده 11)

با آن كه خدا خالق است: «اَللهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ» (رعد، 16)،

حضرت عيسىٰ‏ هم با اذن خدا خلق مى‏ كرد. «اِنّی اَخلُقُ لَکُم مِنَ الطّينِ کَهَيئةِ الطَّير» (آل عمران 49)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر