سوره هود - آیه 28 - جزء 12
قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَآتَانِي رَحْمَةً مِّنْ عِندِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَارِهُونَ
معنای آیه
گفت: «ای قوم من، به من بگویید، اگر از طرف پروردگارم حجتی روشن داشته باشم، و مرا از نزد خود رحمتی بخشیده باشد که بر شما پوشیده است، آیا ما [باید] شما را در حالی که بدان اکراه دارید، به آن وادار کنیم؟»
تفسیر قرآن
بعد از بيان دلايل نابخردانه ی قوم نوح براي كنار نگذاشتن بت ها، آن حضرت با خطابی مهرانگيز به آن ها فرمود: اي قوم من، به من بگوييد، که اگر من معجزه روشني از جانب پروردگارم بر تصديق رسالتم داشته باشم و او براي انجام اين مأموريّت مرا مشمول رحمتی (نبوّت و پيامبری) ساخته باشد و اين موضوع بر اثر عدم توجّه بر شما مخفي مانده باشد، آيا باز هم رسالت مرا انكار مي كنيد؟ هر چند ما نمی توانيم شما را به پذيرش آن دليل روشن در حالی که آن را خوش نداريد وادار کنيم.
در واقع حضرت نوح (ع) فرمود: من از سوی پروردگارم معجزه ای روشن دارم، و هر که از سوی خدا معجزه داشته باشد، پيامبر است؛ پس من پيامبر و پيام آور خدا هستم و شما باید به دستورات من که از جانب خداست ایمان آورید و به آن ها عمل کنید.
در واقع نوح فرموده: من همه چيزهايى كه رسالت از ناحيه خدا بدان نيازمند است دارم و من شما را به آن چيزها آگاه كردم؛ امّا شما از در تكبّر و طغيان، به آن ايمان نياورديد و ديگر بر من لازم نيست كه شما را در قبول آن مجبور سازم؛ چون در دين خداى سبحان هيچ اجبارى نيست.
اين آيه دلالت دارد بر اين كه مسأله اجبار نكردن ایمان در همه شرايع و حتّىٰ قديمى ترين آن ها كه شريعت نوح (ع) است تشريع شده است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر