تفسیر قرآن

خداوند در اين آيه در مقام تهديد در باره مفتريان ستمکار مي فرمايد:‌ ولي ستمگران بدانند، كه مهلت دادن و تأخير عذابشان از آن رو نيست، که خدا و مأموران و دستورهای الاهی را درمانده کرده يا بت هايشان مانع عذابشان شده اند؛ بلکه بدانند که نمي توانند با فرار از مجازات الاهي او را عاجز كنند و هيچ ولي و پشتيباني غير از خدا هم ندارند؛ ولی بايد حجّت بر آنها تمام شود؛

آن گاه عذابشان هم دوچندان خواهد شد؛ عذابی به خاطر گمراهی خودشان و عذابی به خاطر گمراه کردن ديگران؛ زيرا نه حق می ديدند و نه حق می شنيدند.

كسى كه به خاطر مقام و قدرت عامل انحراف ديگران است وزرشان را بر دوش كشد؛ از اين رو گناه دانشمندان به خاطر الگو بودنشان، چند برابر افراد عادّى است.

مؤمنی مصری گويد: قرآن را به غرب زده ای دادم، که با مطالعه و ديدن عبارات فصيح و بليغ آن، به الاهی بودنش اعتراف کند. پس از چندی از نظرش در باره قرآن پرسيدم، گفت: اصلاً حوصله خواندن چنين چيزهايي ندارم. اين همان «ماکانَ يَستَطيعونَ السَّمع» است و بنا به فرموده قرآن کريم، اينان به چيزی عادت کرده اند، که وحی برايشان سنگين است: «کَبُرَ عَلَی المُشرِکينَ ماتَدعوهُم اِلَيهِ». (شوری، 13)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر