سوره هود - آیه 10 - جزء 12
وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي ۚ إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ
معنای آیه
و اگر -پس از محنتی که به او رسیده- نعمتی به او بچشانیم حتماً خواهد گفت: «گرفتاریها از من دور شد!» بی‌گمان، او شادمان و فخرفروش است.
تفسیر قرآن
و اگر در پي رنجي، كه به انسان رسيده، به وي نعمتي بچشانيم، مي گويد: گرفتاري ها از من دور شد. به راستي انسان سرمست و فخرفروش است.
از آن رو خداى سبحان حلال كردن لذّات را اذاقه و چشاندن خوانده كه بفهماند لذّات دنيا مانند طعم غذاها ناپايدار و از بین رفتنی است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر