سوره هود - آیه 7 - جزء 12
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ
معنای آیه
و اوست کسی که آسمانها و زمین را در شش هنگام آفرید و عرش او بر آب بود، تا شما را بیازماید که کدامیک نیکوکارترید! و اگر بگویی: «شما پس از مرگ برانگیخته خواهید شد» قطعاً کسانی که کافر شدهاند خواهند گفت: «این [ادّعا] جز سحری آشکار نیست.»
تفسیر قرآن
خدا كسي است، در حالي كه عرش او بر آب بود، آسمان ها و زمين را در شش روز (شش دوره) آفريده، تا شما را بيازمايد، كه كدام يك با خودسازي و تلاش نيكوکارتريد. و اگر بگويي: پس از مرگ برانگيخته مي شويد، كفّار گويند: اين سحري آشكار است.
مراد از شش روز شش مرحله و دوران است؛ زيرا در ابتداى آفرينش، خورشيدى نبود تا شب و روزى باشد. آفرينش تدريجى جهان هم سبب می شود هر زمان هستی چهره و رنگ و شكل جديدی پيدا كند و در نتيجه قدرت و عظمت خدا بيشتر نمايان شود.
امام على (ع) فرمود: آزمايش خدا براى دانستن نيست، بلكه براى بروز عكس العمل انسان است، تا اگر عملش خوب بود، پاداش و اگر بد بود، كيفر بيند. (نهج البلاغه، خطبه 144)
امام صادق (ع) فرموده: خدا در آيه: «لِيَبلُوَكُم أيُّكُم اَحسَنُ عَمَلاً» كثرت عمل نمي خواهد، بلكه درستي عمل مي خواهد و درستي عمل به آن است كه با خداترسي و نيّت درست باشد. نگهداري عمل از آلودگي مشكل تر از خود عمل است؛ و عمل خالص آن است كه نخواهي كسي جز خداي عزّ و جلّ تو را بر آن ستايش كند. (تفسیر برهان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر