معنای آیه
پس از دعوت همگان به توحيد عبادی و معرّفی پيامبر اسلام (ص) با دو وصف بشير و نذير، در اين آيه راه تعجيل به توحيد عبادی را با امر به استغفار و رجوع به سوی خدا بيان می کند، آن گاه به ثمرات آنها و موارد بشارت و تنذير الاهی می پردازد.
در اين آيه می فرمايد: «و شما را دعوت مي كنم، كه از پروردگارتان آمرزش بخواهيد، آن گاه به درگاه او توبه كنيد، تا در اين دنيا از زندگي نيكو بهره مند شويد و به هر شايسته فضيلتي، فضل درخور او را عطا كند؛ و امّا اگر از اين دستورات سرپيچي كنيد، من از عذاب روز بزرگي كه مردم براي حساب در پيشگاه خدا حاضر مي شوند، بر شما بيمناكم.
آری، زندگی موحّدانه، نه فقط رفاه آخرت انسان را تأمين می کند؛ آسايش دنيا را نيز برای او تأمين می کند. زندگی فردی و اجتماعی اگر همراه علم و عدل باشد رفاه دنياست. نه گنهکار از رفاه دنيا برخوردار است و نه جامعه گرفتار ظلم و استعمار.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر