تفسیر قرآن

و اي پيامبر ما، به مردم بگو: من شما را دعوت مي كنم، كه جز خدا را نپرستيد و من از سوي او براي شما بيم دهنده و بشارت دهنده ام؛ تا شما را از كفر و شرك و ظلم و فساد بيم دهم‌ و شما را بشارت دهم، كه خدا در برابر اطاعت و تقوايتان، سرنوشتى سعادت بخش و بهشت عنايت مي فرمايد.

پيامبر اکرم (ص) فرمود: نه من و نه هيچ پيامبری پيش از من کلمه ای برتر از «لااِلهَ اِلّا الله» نياورده است. (توحيد صدوق، ص 18)

تمام اطاعت ها بر توحيد و همه معصيت ها به شرک بر می گردند، هر مؤمنی که اطاعتی انجام دهد، بر اساس اعتقاد توحيدی اوست؛ و هر کس گناهی می کند، گرفتار شرک است؛ بر اين پايه بسياری از مؤمنان مشرکند: «وَ مايُؤمِنُ اَکثَرُهُم بِاللهِ اِلّا وَ هُم مُشرِکونَ.» (يوسف 18)

امام صادق (ع) در اين زمينه فرموده: «مؤمن همين اندازه که می گوید: «لَولا فلانٌ لَهَلَکتُ: اگر فلان کس نبود هلاک می شدم» به گونه ای شرک مبتلاست» (نورالثّقلين)؛ چون غير خدا همه مجاری فيض اويند: «وَ لِلّهِ جُنودُ السَّماواتِ وَالاَرض» (فتح 7)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر