سوره یونس

سوره یونس - آیه 100 - جزء 11


وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ ‎



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره یونس 100
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره یونس 100
محمود خلیل الحصری سوره یونس 100
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 220 1
محمد صدیق منشاوی 220 2

معنای آیه

و هیچ کس را نرسد که جز به اذن خدا ایمان بیاورد، و [خدا] بر کسانی که نمی اندیشند، پلیدی را قرار می‌دهد.


تفسیر قرآن


و در اين آيه مي فرمايد: «ولي كسی جز به فرمان خدا نمي تواند ايمان بياورد و خداوند براي كساني كه تعقّل نمي كنند و برخلاف عقل و فطرت خود راه كفر مي پويند،‌ پليدي قرار داده است،‌ كه توفيق ايمان آوردن نيابند». بدين معنی که خدای تعالیٰ همگان را پاک آفريده است؛ ولی کسانی با کج انديشی و اعمال ناشايست سبب می شوند، که به عنوان کيفر خداوند عنايت خود را از آن ها بردارد و پليدی را برای آن ها قرار دهد.»

اين آيات دليل بر جبر نیستند؛ چه «لايعقلون» دليل بر اختيار آن هاست، يعنى افرادى که تعقّل و تفكّر نکنند، سرانجام به مجازات پليدى گرفتار ‏شوند؛ پس مردم نه مجبور به ايمانند و نه بدون هدايت، با ايمان آوردن هدايت می شوند. «لاجبر ولاتفويض، بل امر بين الامرين» اختيار است.

امام صادق (ع) فرمود: «رجس» عبارت است از شك و ما هرگز در دين خود شك نمى‏ كنيم. (معانى الاخبار، ص 138)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر