معنای آیه
اين آيه از يک طرف برای دلگرمی پيامبر (ص) است، که در محضر خداست و خدا نگهبان اوست؛ و از طرفی هشدار به آن حضرت و در واقع به مؤمنين، که مبادا خلاف دستور خدا عمل کنند، پس از اين که فرمود: «قانون تنها بايد توسّط خداوند بگذرد» به پيامبر و به تبعش به مردم می فرمايد: «در هيچ كاري وارد نمي شوي و هيچ قرآني نمي خواني و شما مشرکين نيز هيچ كاري انجام نمي دهيد، مگر اين كه در همان لحظه ما ناظر شمایيم؛ و هموزن ذرّه اي نه در زمين و نه در آسمان پنهان نمي ماند، مگر اين كه در كتابي روشن (لوح محفوظ) ثبت است.
نيت و حالات روحى در مرحله نخست قرار دارد و گفتار پشت سر آن است و كردار و عمل به دنبال آن.
اعتقاد به علم خدا به باطن انسان، مايه بزرگ ترين سرور برای اهل اطاعت و بندگی و بالاترين تهديد برای اهل معصيت است. اگر کسی بداند هر كاري و هر سخني و هر نگاهي و هر گوش دادنی و حتّیٰ هر فكري ثبت مي شود، بيشتر مواظب اعمال وگفتار و افكارش است.
اين آيات در ضمن اين حقيقت را ثابت مى كند،كه حق قانونگذارى مخصوص خداست و هر كس چون خلفا بى اذن او اقدام به چنين كارى كند، افتراء بر خدا بسته است؛ زيرا همه روزي ها و مواهب عالم از ناحيه او نازل گرديده و مالك اصلى همه آن ها خداست.
کِتابٍ مُبِينٍ»، لوح محفوظ يا علم وسيع خدا به همه موجودات است.
امام صادق (ع) مي فرمايد: هر وقت پيامبر اكرم (ص) اين آيه را تلاوت مي فرمود شديداً گريه مي كرد. (مجمع البيان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر