معنای آیه
مشرکان خالقيّت و رازقيّت خدا را باور داشتند؛ ولی به لوازم آن یعنی منتسب بودن همه کارها به خدا پای بند نبودند و از پرستش غير خدا و رذايل اخلاقی پرهيز نمی کردند.
قرآن کريم با چند استدلال به صورت استفهام آنها را به خالقيّت و رازقيّت خدا راهنمایی می کند پس می فرمايد: به مشركين بگو: چه كسي از آسمان و زمين به شما روزي مي دهد؟ و چه كسي مالك گوش و چشم هاست؟ و چه كسي زنده را از مرده و مرده را از زنده پديد مي آورد و كار را كه تدبير مي كند؟
همه بی ترديد خواهند گفت: خدا. بگو: پس چرا پروا نمي كنيد و به لوازم اين باور خود پای بند نيستيد، غير خدا را مي پرستند و از انجام رذايل اخلاقی نمی پرهيزيد؟
مرگ و حیات در این بسا شامل مرگ و حيات معنوى نيز مى شود؛ زيرا گاه انسان هاى مؤمن و پاكدامن از پدر و مادرى آلوده و بى ايمان و گمراه متولد مى شوند و بر عکس گاه از پدر و مادر گمراه و آلوده افراد مؤمن و پرهیزکار به وجود می آیند.
رزق دادن خدای تعالیٰ به بشر از آسمان، نورآفتاب، باران، برف وامثال آن ها و رزق دادنش از زمين روياندن گياهان و خلق جانوران است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر