تفسیر قرآن

و خدا به دارالسّلام يعني بهشت كه خانه صلح و سلامت و امنيّت است مي خواند؛ و او هر كه را شايسته بداند، به راه مستقيم كه به دارالسّلام منتهي مي ‏شود، دعوت مي‏ كند.

هرگاه زندگى دنيوی هم شكل توحيدى و رستاخيزى به خود گيرد از صورت «مزرعه بلاديده طوفان زده» در مى ‏آيد و «دار السّلام» مى ‏شود.

«سلام» يكى از اسماى خداى تعالىٰ است، چون ذات متعالى خداى تعالىٰ نفس خير است، خيرى كه هيچ شرى در او نيست، بهشت هم از آن رو دارالسّلام است، که سالم از آفات، مرگ، مريضی، درد، مصيبت، خستگی، رنج، کفر، الحاد و وسوسه های شيطان است؛ يا از آن جهت که سلام نام خداست و بهشت از آن اوست و برای تشريف و تکريم آن را بهشت ناميده است، مانند: «بيت الله» و «ناقةُ الله». البتّه ممکن است مراد آيه همه اين ها باشد.

امام باقر (ع) فرمود: «سلام» خداست و سرايي كه براي اوليائش آفريده «بهشت است.» ‌(برهان)

و امام سجّاد (ع) فرموده: منظور از «وَاللهُ يَدعوا اِليٰ دارِ السَّلامِ» بهشت است؛ و «يَهدي مَن يَشاءُ اِليٰ صِراطٍ مُستَقيمٍ» يعني ولايت علي بن ابي طالب (ع).»‌ (تفسیر برهان)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر