تفسیر قرآن

امّا چون خدا آنها را از مهلكه رها کند، در زمين به ناحقّ ستم مي ‏كنند؛ ولي اي مردم، سركشي شما فقط به زيانتان است؛ زيرا تنها چند روزي از متاع دنيا بهره ‏مند مي شويد؛ آن گاه به سوي ما بازگشت مي كنيد و ما شما را بدانچه انجام داده ايد آگاه مي سازيم و طبق آن ها به شما پاداش يا كيفر مي دهيم.

نخستين و بيشترين آسيب ظلم بر ديگران آسيب بر خود ظالم است؛ از اين رو، با حصر «اِنَّما» می فرمايد: «ستم بر ديگران جز ستم بر خودتان نيست؛ چنان که احسان به ديگران، احسان به خود است: «مَن عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفسِهِ وَ مَن اَساءَ فَعَلَيها: کسی که عمل صالحی انجام دهد برای خود اوست و هر کس بدی کند، به خویشتن بدی کرده است». (فصّلت 46)

امام صادق (ع) فرمود: سه عمل نكوهيده است كه شرش به صاحبش بر مى ‏گردد، اوّل عهدشكنى، دوّم بغى و سوّم مكر كردن با خداى تعالىٰ و در باره بغى فرمود: «يا اَيُّهَا النّاسُ اِنَّما بَغْيُكُمْ عَلىٰ‏ اَنْفُسِكُمْ» (تفسیر عیاشی)

اميرمؤمنان (ع) با استفاده از اين آيه فرمود: بغی طلحه و زبير بر من، ستم بر خودشان است. (تفسير قمی)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر