معنای آیه
در اين آيه با اشاره به يكي از اعتقادات سخيف مشركان، كه شامل بيشتر مردم همه ی زمان ها هم مي شود، مي فرمايد: «هنگامي كه براي بيداري و آگاهي مردم، آن ها را گرفتار مشكلات و زيان هايي مي سازيم، سپس آن را برطرف ساخته و آن ها را دوباره به آرامش و رحمت مي رسانيم، به جاي اين كه متوجّه درگاه ما شوند و از ما تشكّر نمايند، در آيات و نشانه هاي ما نيرنگ مي كنند و با توجيهاتي آن ها را انكار مي نمايند.
مثلاً بلاها را غضب بت ها و نعمت و آرامش را از محبّت آن ها نسبت به خود مي پندارند؛ يا مي گويند: اين ها اتّفاقاتي است كه قبلاً از اين سختي ها به پدران ما هم رسيده است؛ ولي بدانيد، فرشتگان ما ترفندهاي شما را ضبط مي كنند و كيفرتان خواهند داد.
در مكّه خشك سالي شد، خدا به بركت پيامبر (ص) باران فرستاد؛ ولي مشركان گفتند: باران به خاطر بت ها بوده است. (صافي)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر