معنای آیه
بعد از بيان توحيد و شرك، در اين آيه با توجّه به فطرت توحيدي انسان مي فرمايد: «مردم در آغاز جز امّت واحدي موحّد و يگانه پرست نبودند؛ ولي بر اثر غرق شدن بعضي به لذّات و شهوات، اين گرايش توحيدي آن ها به تدريج تحريف شد و مشرك گشتند؛
و اگر حكمت خداوند از قبل بر اين قرار نگرفته بود، كه به مشركين و خطاكاران مهلت دهد، تا شايد بازگردند و ايمان آورند، در اين اختلافشان در مورد توحيد و شرك زود داوري مي فرمود و مشرکان را فوري به مجازات مي رساند.
بنا براين آيه، شرك انحراف از فطرت است و ناشی از اوهام و پندار.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر