سوره یونس - آیه 10 - جزء 11
دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ ۚ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
معنای آیه
نیایش آنان در آنجا سبحانک اللهم [=خدایا! تو پاک و منزهی] و درودشان در آنجا سلام است، و پایان نیایش آنان این است که: الحمد لله رب العالمین [=ستایش ویژه پروردگار جهانیان است].
تفسیر قرآن
از آنجا كه مؤمنين جز خدا مدبّري براي خود و جهان قائل نيستند، در بهشت هم دعايشان اين است: «بارالـها، تو از هر عيب و نقصي پاك و منزّهي و درودشان در آنجا سلام به يكديگر است؛ و بعد از هر نعمتي كه به آن ها مي رسد، مي گويند: حمد و سپاس خدايي را كه پروردگار جهانيان است.
امام صادق (ع) فرمود: تسبيح هم اسمى از اسماء خدای تعالیٰ است و هم دعاى اهل بهشت است. تفسير عياشى
منظور امام از تسبيح، همين جمله «سبحان الله» است و معناى اسم بودنش براى خدا اين است كه دلالت دارد بر منزّه بودن حق تعالىٰ.
در حديث است: اهل بهشت چون «سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ» بگویند؛ مسئولان پذيرايى فورى حاضر شده، خواسته ى آنان را تأمين مى كنند. (نورالثقلين)
بهشت و لذّت هاى بهشتى مؤمن را از ياد خدا غاقل نمی کند، بلكه در آنجا هم لطف و قدرت خدا را مى بيند: «سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ، الْحَمْدُ لِلَّهِ».
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر