سوره یونس - آیه 5 - جزء 11
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ ۚ مَا خَلَقَ اللَّهُ ذَٰلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ ۚ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
معنای آیه
اوست کسی که خورشید را روشنایی بخشید و ماه را تابان کرد، و برای آن منزلهایی معین کرد تا شماره سالها و حساب را بدانید. خدا اینها را جز به حق نیافریده است. نشانهها[ی خود] را برای گروهی که میدانند به روشنی بیان میکند.
تفسیر قرآن
بعد از اشاره اجمالي به مبدأ و معاد در تفصيل آن مي فرمايد: او خدائی است، که خورشيد را تابنده کرد، تا شما انسان ها و حيوانات و نباتات در پرتو نور و گرماي آن زندگي كنيد؛ و ماه را روشن کرد، تا نه فقط با نورش شب هاي تار كره زمين را براي جانداران آن روشن سازد؛ بلكه خدا براي ماه منزلگاه ها و هلال هايي قرار داده، تا با شماره آن ها حساب سال ها و زمان را بشناسند. خدا اين ها را جز به حقّ و براي تدبير شئون زندگي و اصلاح امور معاش و معاد شما نيافريده است. او آياتش را براي مردم دانا بيان مي كند.
هر يک از خورشيد و ماه همانند ديگر ثوابت و سيّارات در مسير مشخّص و معيّنی سير می کنند. تشخيص منازل خورشيد در توان همگان نيست؛ ولی منازل ماه با توجّه به کوچک و بزرگ شدن اَشکال ماه برای همگان آسان است؛ بنابراين حالات گوناگون آن تقويمی خطا ناپذير و عمومی است و با آن مراسم و مناسک دينی سازماندهی می شود.
خورشيد را ضياء ناميده و ماه را نور، چون تنها خورشيد از خود نور دارد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر