معنای آیه
اين آيه در اثبات انحصار ربوبيّت و معبوديّت خداوند مي فرمايد: پروردگار شما مردم، الله است، كه آسمان ها و زمين را در شش روز (دوران) آفريد. آن گاه بر تخت قدرت قرار گرفت و به تدبير كار جهان پرداخت؛ بي اجاز ه او شفاعت گري نيست. اين است خدايي كه پروردگار شماست، پس تنها او را پرستش كنيد، آيا با اين دليل روشن متذكّر نمي شويد؟
«يوم: روز» در بسيارى مواقع به معنى دوران است؛ چنان كه مى گوئيم: روزى بنی اميّه خلافت الاهی ائمّه ی معصومين (ع) را غصب کردند و روزی بنی عبّاس؛ در حالی که بنی اميّه بيش از هشتاد سال خلافت کردند و بنی عبّاس حدود پانصد سال.
«عرش» به معني «سقف» و نيز تخت بلند است؛ ولي در اصطلاح مركز تدبير و كنايه از قدرت است؛ چنان كه گويند: فلاني بر تخت نشست يا او را از تخت به زير آوردند؛ بنابراين، «اِستَويٰ عَلَي العَرشِ» يعني خدا زمام امور جهان را به دست گرفت.
«آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد» می فهماند وقتی آفرينش با برنامه و زمان بندى صورت پذيرفته، انسان نيز كه گُل سرسبد موجودات است، بايد با برنامه باشد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر