تفسیر قرآن

سوره يونس مكّي است و در اوائل بعثت يك جا نازل شده و 109 آيه دارد. در اين سوره چند مسأله اصولي همچون:

مبدأ، معاد، وحي،‌ حقّانيّت قرآن كريم، مقام پيامبر اسلام (ص)، عظمت آفريدگار و آفرينش، ناپايداري دنيا و لزوم توجّه به آخرت و سرگذشت بعضي از پيامبران همچون نوح، موسيٰ و يونس (ع) بيان شده است.

امام صادق (ع) فرموده: هر كه سوره يونس را هر دو يا سه ماه بخواند، بيمي ندارد كه از جاهلان باشد و روز قيامت از مقرّبان است. (نورالثّقلين)

در اين آيه بعد از ذكر بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ‌ و «الر»، كه از حروف مقّطّعه مي باشد، مي فرمايد: اين آيات كتاب حكيم است».

امام صادق (ع) در باره‏ ى حروف مقطّعه‏ «الر» فرمودند: (الف) رمز أنا، (لام) رمز الله و (راء) رمز رئوف است يعنى أنا الله الرؤف. (نور الثقلين)

توصيف قرآن به حکيم بيان می دارد، كه از طرف خداي حكيم نازل شده؛ از اين رو، همه آيات آن محكم و داراي نظم و حساب است و هيچ گونه خرافه و هزل و باطلي در آن راه ندارد و جز به حقّ دعوت نمي كند.

کتاب با لفظ «تِلكَ» كه مخصوص دور است، می فهماند قرآن كريم از سطحی عالی و مقامی بلند، يعنی خدای علی اعلیٰ نازل شده است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر