سوره توبه

سوره توبه - آیه 127 - جزء 11


وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُم مِّنْ أَحَدٍ ثُمَّ انصَرَفُوا ۚ صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره توبه 127
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره توبه 127
محمود خلیل الحصری سوره توبه 127
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 207 1
محمد صدیق منشاوی 207 2

معنای آیه

و چون سوره‌ای نازل شود، بعضی از آنان به بعضی دیگر نگاه می‌کنند [و می‌گویند:] «آیا کسی شما را می‌بیند؟» سپس [مخفیانه از حضور پیامبر] بازمی‌گردند. خدا دلهایشان را [از حق‌] برگرداند، زیرا آنان گروهی هستند که نمی‌فهمند.


تفسیر قرآن


و در اين آيه مي فرمايد: چون سوره ‏اي از قرآن نازل ‏شود، منافقين به يكديگر نگاه مي‏ كنند و چون طاقت شنيدن آن را ندارند، تصميم بر خارج شدن از مجلس مي گيرند، ولي چون بيم دارند، كه نكند مؤمنين متوجّه بيرون رفتنشان شوند، آهسته از يكديگر مي پرسند: آيا كسي متوجّه ما نيست؟!

و چون مطمئن شدند مؤمنين به سخنان پيامبر (ص) گوش فراداده اند و متوجّه آن ها نيستند، از مجلس بيرون مي‏ روند؛ و از آن رو نمي توانند سخنان الاهي را بشنوند، كه خدا دل هاشان را به خاطر لجاجت و عناد و به خاطر گناهانشان از شنيدن حقّ و فرا گرفتن آيات الاهي برگردانيده و از اين رو نمي توانند فكر كنند و بفهمند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر