سوره توبه

سوره توبه - آیه 124 - جزء 11


وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَٰذِهِ إِيمَانًا ۚ فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ‎



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره توبه 124
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره توبه 124
محمود خلیل الحصری سوره توبه 124
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 207 1
محمد صدیق منشاوی 207 2

معنای آیه

و چون سوره‌ای نازل شود، از میان آنان کسی است که می‌گوید: «این [سوره‌] ایمان کدام یک از شما را افزود؟» اما کسانی که ایمان آورده‌اند بر ایمانشان می‌افزاید و آنان شادمانی می‌کنند.


تفسیر قرآن


آن گاه در وصف منافقان و مؤمنان مي فرمايد: وقتي آيه اي نازل مي شود، منافقان به يكديگر گويند: نازل شدن اين سوره سبب افزوده شدن ايمان كدام يك از شما گرديد؟ يعني قرآن در ايمان و اخلاق مردم تأثيري ندارد؛ و خداوند مي فرمايد: هر چند نزول سوره هاي قرآن كريم براي شما كه كافريد و به همه چيز با سوء نيّت مي نگريد‌ بي تأثير است؛ ولي برعكس شما، هر سوره اي كه نازل مي شود بر ايمان مؤمنين مي افزايد و آن ها به فضل و رحمت الاهي خوشحال مي گردند.

بنا بر اين آیه هيچ سوره ‏اى از قرآن در دل شنوندگان بى اثر نيست و اگر قلب شنونده سليم باشد، ايمان و مسرّتش زياده مى ‏گردد و اگر قلب، قلب مريضى باشد، همين سوره‏ هاى قرآن باعث مى ‏شود كه رجس و ضلالت آنان بيشتر شود،

هم چنان كه نظير اين معنا را در آيه «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لايَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً: و نازل مى‏ كنيم از قرآن چيزهايى كه مايه شفاى (دل ها) و رحمت بر مؤمنين است و كافران را جز زيانكارى نمى ‏افزايد. (سوره اسرى آيه 82 تصريح نموده).

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر