سوره توبه - آیه 109 - جزء 11
أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
معنای آیه
آیا کسی که بنیاد [کار] خود را بر پایه تقوا و خشنودی خدا نهاده بهتر است یا کسی که بنای خود را بر لب پرتگاهی مُشرف به سقوط پیریزی کرده و با آن در آتش دوزخ فرو میافتد؟ و خدا گروه بیدادگران را هدایت نمیکند.
تفسیر قرآن
بعد از بيان بنيان دو گونه مسجد يکی استوار بر تقوا و ديگری بر کفر، در مورد سازندگان آن ها مي فرمايد: آيا كسي كه بناي مسجد قبا را بر پايه تقوا و رضاي خدا نهاده بهتر است، يا كسي كه بناي مسجد را بر لب پرتگاهي سست نهاده و با آن به آتش جهنّم سقوط خواهد كرد؟ و خدا منافقاني را كه ستمگرند، هدايت نمي كند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر