سوره توبه - آیه 106 - جزء 11

وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

معنای آیه

و عدّه‌ای دیگر [کارشان‌] موقوف به فرمان خداست: یا آنان را عذاب می‌کند و یا توبه آنها را می‌پذیرد، و خدا دانای سنجیده‌کار است.

تفسیر قرآن

بعضي گفته‏ اند: اين آيه درباره سه نفر از متخلّفان جنگ تبوك به نام هلال بن اميه و مرارة بن ربيع و كعب بن مالك نازل شده. (مجمع) و بعضي گفته اند:‌ در باره مشركيني چون وحشي نازل شده، كه اشخاصي مثل حمزه سيّدالشّهداء را به شهادت رساندند، سپس مسلمان شدند و از كرده هاشان اظهار ندامت كردند. (عياشي و قمي)

به هر حال، در اين آيه خداوند سبحان به بدکارانی که توبه نکرده يا توبه شان نصاب قبول را ندارد، وعده می دهد بايد ميان بيم و اميد باشند، تا خدا در قيامت آن ها را عفو کند يا به عذاب گرفتارشان کند. خدا عليم و حكيم است و با آگاهي كامل به نيّات و اعمالشان و به مقتضاي حكمتش با آن ها رفتار خواهد نمود.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---