معنای آیه
در اين آيه می افزايد: برخلاف منافقان باديه نشين، بعضي از عرب هاي باديه نشين نيز، كه به خدا و روز رستاخيز ايمان دارند، انفاق در راه خدا را موجب تقرّب به خدا و دعاي پيامبر مي دانند؛ چنين انفاق ها حتماً وسيله ی تقرّب آن ها به خداست و خدا به زودی آن ها را مشمول رحمتش قرار مي دهد و لغزش هاشان را هم مي بخشد؛ زيرا خدا آمرزنده و مهربان است.
امام علي (ص) مي فرمايد: «اَلزِموا السَّوادَ الاَعظَمِ؛ فَاِنَّ يَدَاللهِ مَعَ الجَماعَةِ: به شهرهاي بزرگ رو آوريد، زيرا دست خدا همراه جماعت است. (نهج البلاغه، خطبه 127)
و امام صادق (ع) فرموده: مَن لَم يَتَفَقَّه مِنكُم في الدّينِ فَهُوَ اَعرابيٌ : هر كس از شما در دين آگاهي نداشته باشد، اعرابي است. (نورالثّقلين)
و ائمّه (ع) فرموده اند: «نَحنُ بَنوهاشِم وَ شيعَتُنَا العَرَبُ وَ سَايِرُ النّاسِ اَعرابٌ» ما بنی هاشم و پيروان ما عرب اند و ديگران اعرابند». (نورالثّقلین)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر