سوره توبه - آیه 93 - جزء 11
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَهُمْ أَغْنِيَاءُ ۚ رَضُوا بِأَن يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
معنای آیه
ایراد فقط بر کسانی است که با اینکه توانگرند از تو اجازه [ترک جهاد] میخواهند. [و به این] راضی شدهاند که با خانهنشینان باشند، و خدا بر دلهایشان مُهر نهاد، در نتیجه آنان نمیفهمند.
تفسیر قرآن
بعد از معذور دانستن پيران و بيماران و كساني كه وسيله براي شركت در جهاد ندارند، مي فرمايد: «تنها كساني درخور سرزنش اند، كه توانگرند و از تو اجازه مي خواهند در جهاد شركت نكنند، تا با زن ها و بچّه ها و معلولان در خانه بنشينند و از افتخار شركت در جهاد محروم گردند. خداوند هم به خاطر اعمال خلافشان بر دل هاشان مُهر نهاده و از اين رو قدرت تفکّر ندارند، كه بفهمند چه قدر زشت است به ناتوانان در خانه نشستن».
از اين آيات، معلوم مي شود، وقتي كيان اسلام در خطر افتد، نه فقط بر تمام كساني كه به نحوي مي توانند در جنگ و جهاد شركت كنند، جهاد واجب است؛ بلكه بر آن ها هم كه پير و كور و ناتوانند، لازم است با بيان و قلمشان ديگران را به جنگ و جهاد تشويق كنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر