معنای آیه
يكي از مؤمنين با اخلاص به نام «ابن امّ مكتوم» به رسول خدا (ص) عرض كرد: من پيرمردي نابينا و ناتوانم، حتّیٰ كسي كه دست مرا بگيرد و به ميدان جهاد بياورد، ندارم، اشكالي ندارد، كه در جهاد شركت نكنم؟ پيامبر (ص) سكوت فرمود. اين آيه نازل شد و حكم اين گونه افراد را معيّن كرد. (مجمع البيان)
اين آيه مي فرمايد: «بر ناتوانان و بيماران و آنان كه چيزي براي انفاق ندارند، مادام كه خيرخواه خدا و رسول او باشند و با گفتار و كردارشان ديگران را به جنگ و جهاد تشويق نمايند، باكي نيست، که در جهاد شرکت نکنند. اين ها افراد نيكوكاري هستند و خداوند هم هيچ گونه ملامت و مجازاتي بر نيكوكاران ندارد، چون آمرزنده و مهربان است.
وقتي پيامبر (ص) از غزوه تبوك برگشت، فرمود: شما در اين شهر مرداني را پشت سر گذاشتيد، كه در تمام مسير با شما بودند، هر گامي كه برداشتيد و هر مالي كه انفاق كرديد با شما شريك بودند. عرض كردند: چگونه با ما بودند، در حالي كه اين ها در مدينه بودند؟ فرمود: چون آن ها به خاطر عذرشان نتوانستند با شما در جهاد شركت كنند. (الميزان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر