تفسیر قرآن

در اين آيه مي افزايد: خدا به مردان و زنان با ايمان بهشت هايي وعده داده، كه از پاي درختانش نهرها جاري است و هميشه هم در آن ها خواهند ماند و سراهاي پاكيزه اي در بهشت عدن بدان ها عنايت مي فرمايد؛ ولي رضايت خدا از مؤمنان از همه اين ها بالاتر است و اين كاميابي بزرگي است.

على بن الحسين (ع) فرمود: وقتى اهل بهشت وارد بهشت شده و ولى خدا به جنّات و قصرهاى خود درآيد و هر مؤمنى بر اريكه (تخت) خود تكيه زند، خدمت‏گزارانش به دورش حلقه مى‏ زنند و شاخه‏ هاى پر ميوه، خود را به طرفش خم مى‏ كنند و در پيرامونش چشمه‏ سارها جوشيدن مى ‏گيرد و از چشم اندازش نهرها به جريان مى ‏افتد و برايش بساط ها گسترده مى‏ گردد و پشتى‏ ها برايش مى‏ گذارند و هر چه را كه بخواهد و اشتها كند قبل از آن كه به زبان آورد خدّامش برايش حاضر مى‏ سازند و برايش حورالعين از جنان بيرون مى ‏آيند و بندگان خدا آنچه كه خدا بخواهد در اين حالت و در اين تنعّم به سر مى‏ برند.

تا آن كه پروردگار جبّار براى آنان تجلّى نموده مى ‏فرمايد: اى اوليا و اى اهل طاعت من، و اى ساكنان بهشت من كه در جوار من منزل گرفته‏ ايد، ميل داريد به شما از كرامتى بالاتر از آنچه داريد خبر دهم؟ عرض مى ‏كنند: پروردگارا، آن چيست كه از اين بهشت كه هر چه بخواهيم در آن مى ‏يابيم بهتر و بالاتر هست؟ بار ديگر همان پرسش تكرار مى ‏شود و عرض مى ‏كنند: پروردگارا، بله، آن كدام خير مى ‏باشد كه بهتر از اين بهشت است؟ خداى تعالىٰ فرمايد: رضايت من از شما و دوستى من‏ نسبت به شماست كه از آن لذّت‏ها و نعمت‏ها كه در آنيد بهتر است.

عرض مى‏ کنند:آرى، پروردگارا، رضايت تو از ما و محبّت تو به ما بهتر و گواراتر است.آن گاه على بن الحسين (ع) اين آيه را تلاوت فرمود: «وَعَدَ اللهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الاَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللهِ اَكْبَرُ ذالِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ.» (تفسير عياشى)

رسول خدا (ص) فرمود: وقتى بهشتیان به بهشت در‏آيند، خداى تعالىٰ مى ‏فرمايد: آيا بيش از اين مى ‏خواهيد تا برايتان آماده سازم؟ عرض مى ‏كنند: پروردگارا مگر چيز ديگرى هم مانده كه در اينجا نباشد؟ مى ‏فرمايد: آرى رضاى من كه تا ابد بر شما خشم نمى ‏گيرم. (درّ منثور)

پيامبر اكرم (ص) فرموده: عدن آن خانه ی پروردگار است، كه هيچ چشمي آن را نديده و به فكر كسي خطور نكرده و جز سه دسته در آن ساكن نخواهند شد: پيامبران، صدّيقان و شهيدان، خداي عزّ وجلّ مي فرمايد: خوش به حال كسي كه داخل تو شود. (جوامع الجامع)

و پيامبراكرم (ص) مي فرمايد:‌ كسي كه دوست دارد حياتش همچون من و مرگش نيز همانند من باشد و در بهشتي كه خداوند به من وعده فرموده در جنّات عدن ساكن شود، علي بن ابي طالب (ص) و فرزندان بعد از او را دوست بدارد. (نورالثّقلين)

ما هيچ يك از نعمت هاى جهان ديگر را نمى ‏توانيم در اين زندگى محدود دنیا در فكر خود ترسيم كنيم، تا چه رسد به آن لذّت معنوى و روحانى كه به انسان به خاطر توجه به خشنودى خدا از او، دست مى‏ دهد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر