تفسیر قرآن

بعد از بيان صفات منافقان، به بيان صفات مؤمنان مي پردازد و مي فرمايد: برخلاف منافقان كه به قول قرآن كريم با آن كه ظاهراً با هم ا ند؛ ولي دل هاشان از هم بيگانه است (تَحسَبُهُم جَميعاً وَقُلوبُهُم شَتّيٰ) (حشر 59/14)

مردان و زنان با ايمان دوست و وليّ و يار و ياور يكديگرند، مردم را به نيكي‏ها دعوت و از زشتي ها و بدي ها باز مي دارند و به عكس منافقان كه خدا را فراموش كرده اند، مؤمنان به ياد او هستند و نماز به پا مي دارند و برخلاف منافقان كه در انفاق دستشان بسته است،‌ مؤمنان همواره مقداري از اموال خود را به مستحقّان و نيازمندان جامعه مي پردازند و برخلاف منافقان كه مردمي فاسق اند و نافرماني خدا مي كنند، مؤمنان همواره مطيع امر خدا و پيامبرش هستند. خدا هم به زودي مؤمنان را مشمول رحمت خويش قرار مي دهد؛ و از آنجا كه خدا عزيز و حكيم است،‌ هر وعده اي هم كه مي دهد، قطعاً انجام خواهد داد.

«رحمت» شامل هر خير و سعادت در دنيا و آخرت است و نقطه مقابل لعنت است، که خدا آن را برای منافقان قرار داده و آن ها را از رحمت خود دور ساخته است.

صفوان بن مهران گفته: به امام صادق (ع) عرض كردم: زن مسلمان نزد من مى ‏آيد، او مرا به شغلم (چارپادار) مى‏ شناسد و من او را به مسلمانى مى‏ شناسم و او محرمى ندارد، آيا او را حمل كنم؟ فرمود: عيب ندارد، حمل كن، زيرا مؤمن براى زن مؤمن محرم است، آن گاه اين آيه را تلاوت نمود: «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ.» (تفسیر عیاشی)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر