معنای آیه
در آيه پيش منافقان را در رغبت به دنيا و تکذيب و آزار رسانی به انبيا به کافران گذشته مانند کرد و در اين آيه به سرنوشت شوم و فرجام تلخ امّت های کافر و بدکار گذشته تذکّر و هشدار می دهد و با استفهام انكاري خطاب به پيامبر اسلام (ص) مي فرمايد:
آيا اين گروه منافق از سرنوشت امّت هاي پيشين، قوم نوح، عاد، ثمود، قوم ابراهيم، اصحاب مدين (قوم شعيب) و شهرهاي ويران شده ی قوم لوط با خبر نشدند؛ هر چند خدا بر آن نبود، که به آن ها ظلم کند؛ بلکه آن ها خود بر خويشتن ستم کردند؛ زيرا پيامبرانشان دلايل روشن براي هدايتشان آوردند؛ ولي چون آن ها به مواعظ و هدايت هاي اين فرستادگان خدا گوش ندادند، در واقع آن ها خودشان بر خودشان ستم كردند.
قوم نوح در طوفان غرق شدند، قوم هود (عاد) به وسيله ی بادهاي تند و مسموم، قوم صالح (ثمود) با زلزله، قوم ابراهيم با سلب نعمت از آن ها، قوم شعيب (مدين) به وسيله ابر آتشبار و قوم لوط با زير و رو شدن آبادي هاشان از بين رفتند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر