سوره توبه - آیه 62 - جزء 10
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُوا مُؤْمِنِينَ
معنای آیه
برای [اِغفال] شما به خدا سوگند یاد میکنند تا شما را خشنود گردانند، در صورتی که اگر مؤمن باشند [بدانند] سزاوارتر است که خدا و فرستاده او را خشنود سازند.
تفسیر قرآن
گفته اند: چون آياتي در مورد تخلّف كنندگان از غزوه ی تبوك نازل شد، منافقي گفت: «به خدا سوگند، اين ها از نيكان ما هستند، اگر آنچه «محمّد» درباره آن ها مي گويد راست باشد، ما از چهارپايان بدتريم.» نوجواني از انصار گفت: « چنين است و تو از چهارپا بدتري.» با رسيدن اين سخن به گوش پيامبر (ص)، به آن مرد منافق فرمود: چرا چنين گفتي؟ او سوگند ياد كرد، كه چنين سخني نگفته و آن بچّه دروغ مي گويد. آن بچّه سر به آسمان بلند كرد و گفت: «خدايا، خودت راستگو را تصديق و دروغگو را تكذيب فرما.» اين آيه نازل شد و آن كودك را راستگو دانست و آن مرد را دروغگو. (ابوالفتوح)
اين آيه مي فرمايد: منافقان براي پوشاندن بسياري از كارهاي خلاف خود از پيامبر (ص) و مردم و راضي نگه داشتن آن ها به سوگند متوسّل مي شوند؛ در صورتي كه اگر آن ها واقعاً راستگو بوده و ايمان داشته باشند، بهتر اين است كه خدا و پيامبرش را راضي كنند!
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر