سوره توبه - آیه 59 - جزء 10
وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ
معنای آیه
و اگر آنان بدانچه خدا و پیامبرش به ایشان دادهاند خشنود میگشتند و میگفتند: «خدا ما را بس است به زودی خدا و پیامبرش از کرم خود به ما میدهند و ما به خدا مشتاقیم» [قطعاً برای آنان بهتر بود].
تفسیر قرآن
در اين آيه خدای تعالیٰ برخورد اسلامی را به اين افراد می آموزد و مي فرمايد: ولي اگر اين گونه اشخاص به حقّ خود قانع باشند و به آنچه خدا و پيامبرش به آن ها عطا مي كنند، راضي باشند و بگويند: همين مقدار براي ما بس است؛ و اگر هم بيشتر نياز داشته باشيم، به زودي خدا و پيامبرش از فضل خود به ما عطا خواهند كرد، ما تنها طالب رضايت خدا هستيم و از او مي خواهيم كه ما را از اموال مردم بي نياز سازد، براي آن ها بهتر بود.
«ايتاء» را هم به خدا نسبت داده و هم به رسولش، ولي كفايت و فضل و رغبت ايشان را به خدا مخصوص كرده و لازمه توحيد هم همين هست.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر