سوره توبه - آیه 42 - جزء 10
لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوكَ وَلَٰكِن بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ ۚ وَسَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنفُسَهُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
معنای آیه
اگر مالی در دسترس و سفری [آسان و] کوتاه بود، قطعاً از پی تو میآمدند، ولی آن راهِ پر مشقت بر آنان دور مینماید، و به زودی به خدا سوگند خواهند خورد که اگر میتوانستیم حتماً با شما بیرون میآمدیم، [با سوگند دروغ]، خود را به هلاکت میکشانند و خدا میداند که آنان سخت دروغگویند.
تفسیر قرآن
آن گاه در مورد منافقان و ضعيف الايمان ها مي فرمايد: اگر آن ها را به غنيمتي آماده و سفري نزديك دعوت مي كردي، از پي تو مي آمدند؛ ولي اكنون كه به راهي دور و پر مشقّت دعوتشان كرده اي، سستي مي ورزند و بهانه مي آورند و به زودي هم نزد تو خواهند آمد و قسم ياد مي كنند، كه اگر مي توانستيم و گرفتاري نداشتيم، با شما به جبهه مي آمديم؛ ولي آن ها با اين اعمال و اين دروغ هاشان در مورد رفتن به جهاد، در واقع «خود را هلاك مي كنند؛ ولي بدانند، كه خدا مي داند دروغ مي گويند و توانايي آمدن به جبهه را دارند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر