سوره توبه - آیه 26 - جزء 10
ثُمَّ أَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ
معنای آیه
آنگاه خدا آرامش خود را بر فرستاده خود و بر مؤمنان فرود آورد، و سپاهیانی فرو فرستاد که آنها را نمیدیدید، و کسانی را که کفر ورزیدند عذاب کرد، و سزای کافران همین بود.
تفسیر قرآن
هنگامي كه در جنگ حنين، جز گروه اندكي با رسول خدا (ص) نمانده بودند، خدا آرامش خود را بر پيامبرش و بر مؤمنان نازل کرد و نيز لشكرياني كه شما نمي ديديد، نازل کرد؛ و بدين وسيله خداوند كافران را کيفر داد؛ و سزاي كافران همين است.
نزول لشکريان نامرئی الاهی يعنی فرشتگان براى تحكيم و تقويت روحيّه مسلمانان و استقامت آنان بود، نه اين كه آن ها کسی را کشته باشند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر